22-10-11

Inleiding zoveelste liefdesbrief van 1971..

Oostende, maart ‘71

 

Hele erge grote lieve schat van een meiske,

 

Vandaag ben ik anders. Nu ben ik dé echte Rudo. De gepaste stemming, in goede luim, verschrikkelijk ongenaakbaar. Zo zou ik me altijd moeten voelen. Je brief was er wel voor een deel de oorzaak van. Echt waar. Waar blijf je het halen? Wees er maar heel vast zeker van: vandaag komt er geen enkel serieus woord uit mijn pennenstok. Let in alle geval maar niet te veel op al die zwarte plekken op deze brief. Ik zit hier te paffen voor dood. Een pijp natuurlijk. Hoe dom. Als ik even durf blazen komt er een ontzaglijke stofwolk uit die pijp. En altijd recht op het papier. Vandaar al die plekken, want hoe meer ik aan het vagen ben met mijn mouw, hoe groter de plekken worden. Erg vervelend. En ik die zo graag proper ben en propere brieven schrijf. Fantastisch ontzettend. Ik kom eigenlijk nog maar pas uit bed. Het is halftwaalf woensdagnamiddag. En deze morgen had ik echt geen zin om naar school te togen. Dan bleef er nog één mogelijkheid: brossen. Die mogelijkheid heb ik met beide handen gegrepen. Dan lig ik zo maar in bed. Met mijn handen op mijn borst; als een dode paster. En ik droom maar wat. Van de tijd die nog moet komen. Van de miljarden die ik nog moet verdienen. Van de macht die ik nog moet krijgen. Van de boeken die ik nog moet schrijven (tussen haakjes: het is helemaal niet de bedoeling binnen enkele maanden boeken naar elkaar te schrijven). Ik poog alleen je wat deelgenoot te maken van mijn gedachten en verlangens. En dit zonder te trachten je voortdurend te overtroeven met nóg langere brieven. Het is alleen kwestie dat ik niets vind in korte brieven. Alsof men niets te zeggen heeft en alleen wil aantonen dat men nog altijd leeft. Lange brieven schrijven bewijst dat je er de moeite voor over hebt om de andere een plezier te doen. Want daar komt het tenslotte op neer. Het is iets dat alleen voor de persoon in kwestie bestemd is. Als een geheime briefwisseling. Daarom ontvangt men zo graag brieven. Dat denk ik toch. Ikzelf heb hoogstwaarschijnlijk al een boek van duizend bladzijden geschreven. In briefvorm dan...

15:23 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.