23-06-10

De wolk vermengt zich met de omgeving..

Sinds Johan weg is met zijn camionette en ik geen goesting heb om iemand anders lastig te vallen, wacht ik tot hij morgen terug is om nog eens met ladders tot daar te reizen en de bovenkant verder af te werken en de paal een fletser kleurke te geven. 

In het najaar of in het voorjaar zal ik dan de struik aanplanten en pas binnen een paar jaar zal hij zo hoog zijn dat hij tot ongeveer 20 cm onder de regenpijp uitkomt en er dus maar weinig van de paal zal te zien zijn. 

Ondertussen lijken de meeste vakantiebeulen terug naar hun vertrouwde werkverslaving terug te keren. Ik heb eindelijk de contactpersoon op de dienst kunsten kunnen bereiken, omdat ik haar moest vertellen over mijn tentoonstelling van 1, 2, 3 oktober in het dienstencentrum van mijn voorstudies. Ze had mij gezegd dat er daar een wijkkrantje verspreid wordt. Ik wilde daarin een reklame zetten en ik heb de verantwoordelijke ervan gebeld en ze zal een artikel schrijven in de editie van september of zowel van oktober omdat dat een paar dagen voor de maand al verspreid wordt. Weeral good luck. 

Edoch, ik lees hier van de beterwetende onheilsprofeten dat er een economische tumelette te gebeuren staat, wegens de amerikaanse ekonomie teveel opgeblazen en beurshandel gemanipuleerd. En dan zal spijt hebben dat ik geen klein huisje heb met een lochtingske met groenten, patatjes en klimboontjes, gelijk bij ons in de jaren 60 toen we nog ons eigen voedsel konden maken. Denk eens na, als al die haveloze stedelingen in hun Italiaanse pakken aan die lege winkels gaan staat aanschuiven met stereoinstallaties en digitale camera's om te ruilen voor een pakske Soubry spagetti en die nog havelozere artiesten met voorstudies en nog meer haveloze schrijvers die een bladzijde uit hun nog niet gepubliceerde boeken willen voorlezen, en nog erger, dat de hoerkes hier ook al voor 200 fr. dokteurke willen spelen en ge hebt da nie, ai, ai, ai. 

Ik zit hier die vissen in leven te houden en ik zal uitgenodigd zijn eenmaal ze in de pan liggen. Gelukkig belet mij dat niet van te blijven dagdromen. Ik ben in het adressenbestand van het ministerie van cultuur beland en nu krijg ik hun nieuwsbrief. Daarin staan de nieuwste wedstrijden, dus zal ik alweer eens meer mijn kans gaan en er staan ook aanbiedingen van stichtingen die ateliers met woongelegenheid aanbieden in tal van plaatsen tot in amerika, aan een maatschappelijk prijsje. Zo zit ik nu te tobben of ik volgend jaar niet een maand of twee naar Spanje trek ter hoogte van Benidorm, maar meer in de bergen. 200 euro per maand. Dat is te doen hé. Allez, er hangt veel af van mijn succes.

 Die aanbiedingen gelden ook voor schrijvers. Maar ge moet al een boekske af hebben.

19:59 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.